Droga krzyżowa. Przemiany nabożeństwa w polskim dyskursie religijnym

Monografia autorstwa Agnieszki Sieradzkiej-Mruk poświęcona jest historii drogi krzyżowej w Polsce jako formy dyskursu religijnego. W ramach tych badań, opartych na analizie 504 tekstów od XVIII wieku po współczesność, przeanalizowano różne cechy gatunkowe, w tym aspekty strukturalne, poznawcze, pragmatyczne i stylistyczne. Dzięki temu udało się ukazać istotne zmiany, jakie zaszły w tekstach drogi krzyżowej, zwłaszcza w XX wieku, oraz wyjaśnić ich tło i przyczyny. Dodatkowo omówiono różnorodność wariantów tego gatunku, przypadki przekraczania jego granic oraz teksty o nietypowych i kreatywnych cechach. Ta publikacja, będąca pierwszą tak wszechstronną analizą drogi krzyżowej, z pewnością zainteresuje językoznawców, szczególnie zajmujących się tekstologią i genologią, jak również specjalistów z dziedziny teologii. Stanowi również istotny wkład w teoretyczne badania nad gatunkami związanymi z przekazem religijnym, zwłaszcza w zakresie genologii teoretycznej, opisowej i historycznej. Prof. dr hab. Maria Wojtak podkreśla wartościowy charakter pracy, doceniając jej znaczenie w naukowym badaniu religijnego dyskursu. Agnieszka Sieradzka-Mruk, doktor habilitowana i profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalizuje się w lingwistyce tekstu i dyskursu, z naciskiem na genologię lingwistyczną i stylistykę, ze szczególnym uwzględnieniem języka liturgii oraz homilii. Jest aktywną członkinią Komisji Języka Religijnego Międzynarodowego Komitetu Slawistów oraz Zespołu Języka Religijnego Rady Języka Polskiego PAN. Napisała również książkę „Radość i nadzieja, smutek i trwoga” dotyczące ewolucji dyskursu religijnego w XX wieku, skupiając się na leksyce wyrażającej uczucia.