Ayahuasca. Liana duszy. Ameryka

„Ayahuasca, liana duszy” to kolejna pozycja z nowego cyklu kieszonkowych książeczek podróżniczych Beaty Pawlikowskiej. Seria wyróżnia się estetycznym wydaniem – znajdziemy tu zarówno kolorowe, jak i czarno-białe fotografie oraz kody QR odsyłające do filmów na YouTube powiązanych z opisywanymi miejscami. To ciekawy zabieg, który pozwala rozszerzyć lekturę o materiał wizualny i multimedialny.

Niestety, mimo atrakcyjnej formy, sama treść okazała się dla mnie najsłabszą częścią całej serii.

Największym mankamentem książki jest chaos kompozycyjny. Rozdziały sprawiają wrażenie przypadkowo ułożonych – najpierw przenosimy się do dżungli amazońskiej, za chwilę do Boliwii, potem znów wracamy do dżungli, pojawia się pojedynczy rozdział o Meksyku, by ponownie zmienić kierunek. Taki układ wprowadza dezorientację i utrudnia zanurzenie się w opowieści. Rozdziały tematycznie związane z amazońską dżunglą mogłyby zostać uporządkowane i umieszczone obok siebie – książka zyskałaby na spójności i płynności.

Drugim minusem jest powierzchowność opisów. Autorka odwiedza wiele miejsc, jednak przez ich mnogość czytelnik nie ma okazji poznać żadnego z nich głębiej. Zaskakująco mało miejsca poświęcono także tytułowej ayahuasce oraz osobistym doświadczeniom autorki z nią związanym – to zaledwie dwa krótkie rozdziały. Przy tak wyrazistym i intrygującym temacie można było oczekiwać bardziej pogłębionej refleksji.

W treści pojawiają się również pewne powtórzenia, które dodatkowo potęgują wrażenie niedopracowania.

Podsumowując – to książka ciekawa wizualnie i wydawniczo, ale treściowo nierówna i chaotyczna. Dla wiernych czytelników autorki może stanowić uzupełnienie serii, jednak w mojej ocenie jest to najsłabsza pozycja z tego cyklu.