Czycz i filmowcy czyli przyliteracki status kina polskiego

Książka podejmuje próbę analizy pewnej formacji pokoleniowej oraz społeczno-politycznej, już wcześniej opisywanej z innym zestawieniem nazwisk. W zestawieniu zawierającym takie postaci jak Bursa, Hłasko, Polański, Komeda i Głowacki, nacisk kładziono głównie na kontestację i skandal, przechodząc następnie do międzynarodowego sukcesu owych kontestatorów. Jeśli jednak do Bursy dodamy nazwiska takie jak Czycz, Latałło, Titkow i Barański, odkryjemy, że kontestacja może przybierać formę bardziej kameralną i osobistą, a zamiast światowego triumfu pojawia się prowincjonalność oraz świadome wycofanie z globalnej sceny. To wycofanie nie wyklucza jednak zdecydowanej oceny ówczesnego systemu politycznego w Polsce.Dzieła tych artystów charakteryzują się inną poetyką, zastępując drastyczność i prowokację liryzmem i sentymentalizmem, jak doskonale widać w filmie "Nad rzeką, której nie ma" Barańskiego. Postawa twórcza tych artystów, mimo ich wycofania, nie oznacza rezygnacji z krytycznej analizy społeczno-politycznej rzeczywistości. Prof. Jerzy Jarzębski zwraca uwagę, że taka różnorodność podejść i ekspresji artystycznej odzwierciedla różne sposoby odnajdywania się artystów w rzeczywistości PRL-u.