Czerwone i czarne

W małym francuskim miasteczku, w rodzinie właściciela tartaku dorasta młody chłopak, którego cechuje wybitna pamięć oraz zamiłowanie do książek. Po upadku Napoleona, którego Julian Sorel podziwia, jego marzenia o karierze wojskowej stają się nierealne. Zainspirowany swoją sytuacją, postanawia wybrać inną drogę i decyduje się na życie duchowne. Szukając swojej ścieżki, Julian zaprzyjaźnia się z miejscowym pastorem, który pomaga mu zdobyć posadę guwernera u burmistrza.Podczas pracy, Julian nawiązuje bliższą relację z matką chłopców, których uczy, a siła ich wzajemnej fascynacji zaskakuje ich oboje. Jednak Julian musi opuścić miasteczko, przenosząc się najpierw do Besançon, a później do Paryża, gdzie jego charyzmatyczna osobowość ponownie przyciąga gorące uczucia.Tadeusz Żeleński Boy, tłumacz powieści, zauważa, że książka ta pochłania czytelnika i obdarza go niewysłowioną przyjemnością. Dzieło składa się z dwóch istotnych wątków: jest zarówno lustrem społecznych realiów XIX wieku, jak i porywającą opowieścią o miłości. Tytuł "Czerwone i czarne" symbolizuje dwie kontrastujące Francje: napoleonowską z jej wojskowym mundurem oraz postnapoleońską monarchię Burbonów z sutanną, która gwałtownie tłumi młodzieńcze aspiracje do sławy i heroizmu.