Czerwone i czarne

„Czerwone i czarne”, druga powieść Stendhala, po raz pierwszy opublikowana w 1830 roku, nie zyskała natychmiastowego uznania wśród odbiorców. Autor sam miał podobno przepowiedzieć, że prawdziwe zrozumienie jego dzieła nadejdzie dopiero w 1880 roku.Opowieść skupia się na losach Juliana Sorela, młodego, dwudziestoletniego syna cieśli, który mimo swojego skromnego pochodzenia pragnie zrobić karierę jako oficer. Swoją podróż zaczyna jako nauczyciel w domu państwa de Renal. Nie mija wiele czasu, kiedy nawiązuje romans z panią de Renal. Po tych wydarzeniach Julian decyduje się porzucić swoją dotychczasową pracę i wyrusza na nową drogę życiową. Trafia do seminarium duchownego w Besançon, a następnie przenosi się do Paryża. Tam, z nowym pracodawcą — panem de la Mele, Julian uwodzi jego córkę.Kiedy Julian i jego nowa ukochana otrzymują zielone światło na ich małżeństwo, nieoczekiwanie na ich drodze pojawia się dawna miłość mężczyzny — pani de Renal. Stendhal w tej powieści mistrzowsko kreśli portret dziewiętnastowiecznej Francji w czasach Restauracji, ukazując bariery, jakie społeczeństwo stawiało przed jednostkami z niższych warstw pragnącymi awansu społecznego oraz lepszego życia.